Caryca Katarzyna miała zamiar zbrojnego wystąpienia przeciwko rewolucji, która miała miejsce we Francji. Pod koniec wieku osiemnastego było to jednak niemożliwym, gdyż Rosja zaangażowała się w wojnę, rozbiory oraz powstania w Polsce. Dopiero po roku 95 Rosja miała możliwość przystąpienia do antyfrancuskiej koalicji, która zawiązana została przez zachodnie monarchie. Udało się wtedy przygotować składający się z sześćdziesięciu tysięcy korpus wojskowy, jednak nie czyniono tego z większym pośpiechem. W trakcie przygotowań cesarzowa jednak umiera, w pobliżu Petersburga w wieku sześćdziesięciu siedmiu lat, co ma miejsce dokładnie siedemnastego listopada 1796 roku. Katarzyna znaną była przede wszystkim z życia, które określić można delikatnie jako bardzo rozpustne, a jej kochankowie w większości przypadków byli od niej młodszymi. W ramach wdzięczności obdarzała ich licznymi tytułami oraz wysokimi stanowiskami. Wokół okoliczności samej śmierci narosła szeroka gama legend.